درین اواخر در افغانستان کمپاین ثبت نام بخاطر انتخابات ریاست جمهوری ادامه دارد و قرار است این انتخابات در ماه جون سال جاری بر گزار گردد. برگزاری انتخابات دموکراتیک بمنظور انتخاب زعامت آینده کشور کاریست در خور ستایش وحیاتی، اما در شرایطیکه در کشور تفنگ و زور گویی حاکمیت داشته باشد،حق بشری گستاخانه زیر پا گردد، دولت مرکزی قادر نباشد بر همه ار گان های قدرت در تمام کشور نفوذ داشته باشد، فرامین رئیس اداره انتقالی که با منافع قدرتمندان در تضاد قرار گیرد چون سایر قوانین به طاق نسیان گذاشته شده جامه عمل نپوشد، تفنگ بدستان بیشمار عامل بی امنیتی شمرده شوند، مردم گروگان اسلحه بدستان باشد، برخورد های مسلحانه و تسویه حساب های قومی و سیاسی جریان معمولی محسوب گردد، بنا بر فعالیت های مخالفین ارگانهای قدرت دولتی محلی در حالت اضطراری قرار داشته باشند، نیرو های امنیتی توانمندی آنرا در خود نبینند تا امنیت مردم و موسسات خارجی را بگیرند و حتی قانون انتخابات وجود نداشته باشد چطور می توان حرفی از برگزاری انتخابات آزاد، دموکراتیک و عادلانه در میان باشد.
از اوضاع و احوال کنونی کشور بر میاید که تا برگزاری اتتخابات آزاد و دموکراتیک هنوز راه طولانی در پیش است و تا زمانیکه در کشور:
- خلع سلاح عمومی تحقق نیابد؛
- اصلاحات اداری صورت نگیرد؛
- نیرو ها و موسسات امنیتی و عدلی غیر تنظیمی ایجاد نشود؛
- جای حکمروایان و فرماندهان ایکه خود بعد از سقوط طالبان مقامات محلی را غضب و تصاحب نمودند را مسئولین تعیین شده از مرکز نگیرند؛
و بالاخره حاکمیت قانون تحکیم نیابد برگزاری انتخابات عاری از نفوذ قدرت مندان غیر ممکن و خواب و خیالی بیش نیست. در غیر آن انتخا بات فقط جنبه سمبولیک و تبلیغاتی داشته و به جهانیان نشان داده میشود که گویا مصوبات کنفرانس بن پیگرانه تحقق پیدا نموده و افغانان خسته از جنگ و مداخلات از برکت ائتلاف جهانی ضد تروریسم بعد از سرنگونی طالبان بسوی دموکراسی و ایجاد جامعه متمدن به پیش میروند.