دپلوم انجنیر خلیل الله معروفی                                                      برلين،10 اکتوبر2007                               ما عـید نداریم گرسنگان و برهـنه تنان و بی سرپناهان عـید را نمی شناسند کسانی که سال پُر روزه دارند، عـید هم ندارند   مقالۀ  "موږ اختر نلرو" که از قـلم توانای نویسندۀ  پرکار ما جناب حبیب الله غـمخور تراویده، همین لحظه در پورتال باعظمت و ملی "افغان جرمن آنلاین" از نظرم گذشت. چون من هم میخواستم در مورد عـید سطری چند بنویسم، عـنوان بهتری نیافـتم، مگر آن که همان عـنوان سوزناک "موږ اختر نلرو" را به دری آورده  و عـرایضم  را زیر هـمان عـنوان عـرضه نمایم. ملل جهان همه، روزهای متبرک دارند و اکثر این روزها از دین مایه میگیرند. در دین مقـدس اسلام  دو عـید برجسته  میگردند، که یکی عـیدیست در پایان ماه مبارک رمضان. روزه گرفـتن ماه صیام از فـرایض دینی مسلمانهاست و بر آن حکمتی نهاده شده. ماه روزه بر خیر و مصلحت خود مسلمان ابتناء دارد ، چون هم در آن تزکیۀ نفـس و باطن گنجانیده شده و نیز تصفـیۀ بدن و ظاهـر. روزه گرفـتن به امر خدا و طاعات و عـبادات و توجه به ذات اقـدس الهی، که مبدأ هـستی و خالق کون و مکان است ، نفـس را پاک میسازد و آلودگی های باطنی و معنوی  را می زداید. لوح دل را صاف میگرداند، تا نور ایمان در آن تجلی یابد. انصراف  از خوردن و نوشیدن و امثال آن، اگر از یک طرف مشق و تمرین عـزم و اراده و استقامت است، از طرفی  پیکر انسان را از مواد اضافی و آلودگی های جسمانی تصفـیه می نماید. عـلم طب امروز بدین نتیجه رسیده  است که از طریق امساک در خوردن بسا امراض تداوای میگردند. بیجا نیست که حتی "تولد دوباره" را با "روزه گرفـتن" در ارتباط  می آورند. عـلم طب ثابت ساخته که در اثر نرسیدن خوراک به بدن، دستگاه  خودکار بدن به فعالیت درمی آید، که طی آن مواد شحمی اضافی و کثافاتی که در انساج پیکر انسان در طول یازده ماه جمع گردیده اند، سوختانده میشوند و در نتیجه بدن از لوث چربی های اضافی و کثافاتِ بین حجرات و انساج، پاک میگردد. در پایان یک ماه طاعـت و عـبادت که بندگان مسلمان و مؤمنان مخلص خدا از اوامر خداوندی پیروی کرده اند، جشنی برپا میگردد که همانا عـید مبارک رمضان است. عـید  جشن خوشی و سور و سرور  است ، عـید روز شکرگزاری از نعمات و عـنایات الهی بر بندگان است ، عـید رمضان روزیست که آنرا مسلمانان جهان بعـد از یک ماه تحمل گرسنگی و تشنگی و انصراف از لذایذ جسمی، برپا میدارند. مگر آیا مردم  مظلوم ما هـم عـید دارند و یا که اصلاً عـید را میشناسند؟؟؟ ــ  مردمی که هـر روز و هـر هـفـته و هـر ماه  و دوازده ماه در سال گرسنگی میکشند، عـید ندارند. ــ  مردمی که سرپناه  ندارند و در زیر پلاس پاره ها  از گرمای سوزان تابستان و از سردی پیکرسوز زمستان در رنج  و عـذاب  اند، عـید ندارند. ــ  آنانکه عـزیزان دل  و حاصل عـمر  خود را از دست داده و پیهم در فـراق گم شدگان خود میسوزند، عـید ندارند. ــ  مردمی که از برکت جنایتکاران سه دهۀ اخیر ، حتی حال و حوصلۀ زیستن را ندارند، عـید هم ندارند.   ــ  کسانی که نه لبخند "امروز" را می بینند  و نه سرنوشت "فـردا"ی شان روشن است، کجا در فکرعـید اند؟؟؟   اگر این مظلومان تاریخ با وجود تمام بلیات و آفات ارضی و سماوی ، از اوامر الهی سر نپیچیده  روزه می گیرند و بعـد به استقـبال عـید میروند، منتها درجۀ عـبودیت و  شهامت ایشان را نشان میدهـد. میسزد که با حلول عـید به دلجوئی  همین درد رسیدگان  برویم  و به نوازش ایشان پرداخته بگوئیم :              عـید را به شما تبریک میگوئیم                                                 که عـید ندارید                                                 و اصلاً عـید را نمی شناسید!!!

سر پا ڼه

If you cannot properly view Pashto on this site please download our Pashto font

© COPYRIGHT 2005 ALL RIGHTS RESERVED 28-ASAD.COM